حافظ جان

در میانهی زمستان سالهایی دور،به من رسالتی دادند بیآنکه بدانم چیست. به دستان باد سپرده شدم . به زمین آمدم تا رسالتم را بیابم... امید که سربلند به زندگانی ابدی خویش بازگردم .

از رنجی که می‌بریم ......